heeeh geldik mi yine hiç bir şeyin tadının olmadığı o saçma saatlere günlere. böyle hiç bir yere ait hissetmediğin kimseyi istemediğin kendi sükunetinde boğulmak istediğin o saçma zamanlara. hayatında belki de her şey çok güzel olacaktır ama senin 1 saniye bile artık beklemeye isteğin mecalin kalmamıştır ya o sabrı bulanı sikeyim dediğin zamanlara. bazen her şeyi silip sıfırdan başlamak istiyorum ama özleyeceğim muhabbetler olacak koklamak dokunmak istediğim tenler olucak ağlamak istediğim omuzlar olacak. ne kadar da zormuş aslında çekip gitmek.bir ayağın kırık ama koşmak istiyorsun ama aynı zamanda yapabildiğin tek şey topallayarak yürümek. yetememe duygusu galiba baktığında insanı en harap eden içten içe çürüten o yetersizlik duygusu. mevzu artık maddiyattan çıkalı yıllar oldu. mevzu artık maneviyatla. insanın kendi içinde maneviyatının paramparça olması ne kötüymüş be. kimsenin sana yetmemesi her şeyin kabak tadı vermesi. hiç bir sikimden keyif alamamak. arkadaşlar bunun çözümünü bulamazsam kafayı yiyeceğim. yemeye başladım zaten daha da kötü olaya devam edecek. ha bir de bunun üstüne yaşamak istemediğim bir sürü kaotik olay yaşıyorum. hayatım çiçek böcek günlük güneşlikken. aşkı memnu tadında gökgürültülü sağanak yağışlı bir güne döndü. istediğim tek şey üstümdeki ıslak kıyafetlerimi çıkarıp duş alıp sıcacık evimde pijamalarım ve panduflalarımla oturabilmek. elime alayım ne içeceksem. mis gibi kokayım. köpeğim gelsin yanıma başını okşayayım ufaklığın. o güzel gözlerine bakayım saatlerce. konuşamasa bile o kadar güzel konuşur ki benimle. o kadar güzel anlar ve sever ki beni. sessizlik isterim mesela yalnızlık. herkesten uzakta güneşin altında sadece ben ve köpeğim ha bir de kimseden sorumlu olmamak. ne özgürlükmüş be. kaçırmışım ben onu 8 yıldır bilememişim özgür olabilmeyi. yaşamamışım aslında özgürlük buymuş. kendinle olabilmek. huzur bulurmuşsun aslında. aşk adı altında o kadar boktan şeyler yaşamışım ki. bak pişman olmadım. iyi ki böyle oldu ki ben böyle bir insan olabildim. ama o açılan yaraları tamir etmek. heh işte çaresizlik bittiğini sandığın anda tekrar o dikişlerin açılması patlaması. bazen o noktalarda bırakayım da kanasın bütün kanım boşalsın kuruyup gideyim istiyorum. yok olasım geliyor bazen. insanlar beni görmesin bana bir şey sormasın muhattap almasın istiyorum. anlayın işte fazla geliyorsunuz bana. kimse ben değil ben olamaz da zaten. ben bu dünyadan değilim ben buraya ait değilim. benim hissettiğimi hissedemezsiniz. huzurlu olmak mutlu olmak ne zormuş anasını sattığımın dünyasında ne iğrenç varlıklarsınız ya. bomboşsunuz. bomboksunuz. ben bu kadar kaosun kalabalığın sözlerin içerisinde rahat edemiyorum. sabah kalktığımda sizin o boş muhabbetinizi duymak istemiyorum. sabah kakltığımda o siktiğimin televizyonunun sesini duymak istemiyorum. istemiyorum ya susun azcık amına koyayım ne çene varmış.
